24ละตอนคิดทำไมมานไวเยี่ยงนี้เซงแกจังแกจัง   วันนี้พอกลับถึงบ้านตอนเที่ยงกลับไปถึงมะมีไคอยู่บ้านง่าแย่จิงหยิบบัตรATM ไปลองกดดูอะมานยังเหลือ400กว่าๆๆแต่เอาออกมาได้400 ทำไรดีหว่าวันเกิดไปเล่นเกมมานก็เบื่อ  นึกไงไม่รู้อยากทำกับข้าวให้แม่  เลยเอาเงินเดินเข้าตลาด ซื้อผัดคน้า 20 มะเขื่อเทศ ต้นหอม5 หัวไชเท้า20 หมู 40 กะดูกหมู 25ไข้อีก29 10ฟอง  แล้วก็นึกได้ว่า ผักอย่างเดียวมานต้องมีขนม  คิดว่าชอบทานไรแม่ชอบทานกล้วยบวชชีมั้งนะ ซื้อกล้วยเขียวที่ยังไม่สุกไป30 สองหวี  กะทิอีก2โล และอื่นๆๆอีกเกือบหมกตาง แต่ลืมไปว่าเดินมา หนักครับท่าน เหนื่อยโครตพอมาถึงนั่งพักสัก5นาที อะ+ +ซวยชิบน้ำปลามะมี เหอะๆๆออกอีกรอบ   เริ่มทำจากต้นหัวไชเท้ากะดูกหมู + + ใส่พวกผักต่างๆๆลงไปแครอด และอื่นๆๆต้มไปเรื่อยๆๆ  รอเวลาไป  ระหว่างรอก็ทำข้าวผัดไป  ผัดหมูไข่ ใส่ขาว + +ผิดพลาดไปนิดหุ้งข้าววะเต็มหม้อ เต็มกระทะ  เวรละแต่ช่างมานผัดไปเรื่อยๆๆปรุงรสก็อร่อยดีวะกรู  ทำไปกินไปอ่มละกรูเจริญ  พอทำเสร็จแย่ ชิบหากล้วยบวชชีนี่สิ  เคยเห็ยแม่ทำลองทำดูนั่งปลอกกล้วย ทำไมมานเยอะจิง2หวี เต็มกาละมังเลย  ล้างเสร็จก็ตั้งหม้อใหญ่ใส่หัวกะทิน้ำตาลเคียวไปจนมานเดือดก็ใส่กล้อย  อยากให้มานหอมเห็นมีใบเตยอยูในตู เลยม้วนๆๆใส่ไปอุอุ มันจขี้มิกกรู   บิดฝารอละรอ  สักเกือบ 20กว่านาทีกล้วยใช้ได้ปิดแก๊ซเอาลง  และตูก็ตักใส่จาน นึกขึ้นได้ข้าวผัดมานน่ามีไข่ดาวจะดูน่ากิน ข้างๆๆก็มีต้นหอมใส่แก้วไว้ ไม่รู้คิดไง อาหารตามสั่งนี่หว่าตูคลายๆๆเลย+ +  ก็นั่งรอไปจนเผลอหลับตื่นมาอีกที  ไม่เขาก็ หิวเค็กมาบอกว่าไง24ละนะ  แก่แล้วทำตัวให้โตๆๆขึ้นหน่อยละกานไงแม่ก็ไม่มีไรจะพูดก็เป็นห่วงเองหละ  กลับบ้านบ่อยๆๆก็ดี มานก็จิงที่แม่พูด  ไอ้เราก็เห็นงั้นไอ้เราก็เศร้านึกถึกว่ากว่าเราจะเกิดกว่าเราจะได้เป็นเราแม่ก็เหนื่อยหน้อ  จู่ๆๆน้ำตามานก็ไหน  ทำไมวะไหลมาได้แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไรไมแม่เป็นแม่เองเกิดมาเป็นลูกของแม่แม่ก็รักนะหละถึงจะ เข้าข้างน้องซะส่วนใหญ่เหอะ อีกอย่างเพราะน้องเป็นผู้หญิงเองเป็นผู้ชายแม่ถึงไม่ห่วงมากไง  เท่านั้นหละไอ้น้ำตาไหนหลายเกิดพิกัดอีก  สุดท้ายก็นั่งคิดข้าวกะแม่  นานทีปีหนนะครับนี่กิงข้าวกะแม่มะค่อยได้กินบ่อย  แต่แม่ก็บนนิดนึงเองจะทำกินซะสิบวานเลยหรอ+ + เยอะสุดๆๆๆก็จิง  แต่แม่ก็ยังบอกว่าเมื่อไหลจะหาเมีย เองเป็นตุ๊ดเป็นเกย์เปล่า [รีบตอบทันควันไม่ได้เป็น] เฮ้ยอานนี้ตอบยากก็อยากมีน้า  แต่หาไม่ได้  ทำไงได้อะ  ถ้าสมมุนน้ามีไคหลงผิดอุอุ  เดินมาบอกว่าชอบกระผม จะไม่ลังเลเลยครับได้เรามาเป็นแฟนกาน  เบื่อละตัวคนเดียว  มนุษย์หน้าคอมอะชีวิตอุทิศหน้าคอม  เปรียบได้เหมือนก้อนกรวดที่ไม่มีค่านั้นหละมันมะเหมือนกะก้อนเพรชพลอยที่ส่องแสง  อันนั้นเจิดจ้า  เพรชพลอยนะไคดูชมก็ชอบเพราะรูปลักษญ์สวยงามเด่งสง่า กรวดมันก็แค่สิ่งที่คนเยียบยำเท่านั้น    เฮ้ยยังไงก็คงต้องเป็นงี้ต่อไปละอะ 

สุดท้ายก็  ยังไงก็สู้ต่อไปกรวด ก็คือกรวด

Comment

Comment:

Tweet

โหห ไม่เห็นจะต้องน้อยใจชีวิตขนาดนั้นเลยค่ะ อย่าคิดว่าเราเป็นอย่างงั้นเลย ทุกคนก็เหมือนกันหมดล่ะค่ะ

#2 By prizzy on 2009-12-07 00:29

HBD

open-mounthed smile

ใครว่ากรวดไม่มีค่า
เวลาผสมปูนสร้างบ้านสร้างตึก ก็ต้องใช้กรวดนะเมิง

cry

#1 By Nobody on 2009-08-27 15:20