ฮาจิมะ

  24ละตอนคิดทำไมมานไวเยี่ยงนี้เซงแกจังแกจัง   วันนี้พอกลับถึงบ้านตอนเที่ยงกลับไปถึงมะมีไคอยู่บ้านง่าแย่จิงหยิบบัตรATM ไปลองกดดูอะมานยังเหลือ400กว่าๆๆแต่เอาออกมาได้400 ทำไรดีหว่าวันเกิดไปเล่นเกมมานก็เบื่อ  นึกไงไม่รู้อยากทำกับข้าวให้แม่  เลยเอาเงินเดินเข้าตลาด ซื้อผัดคน้า 20 มะเขื่อเทศ ต้นหอม5 หัวไชเท้า20 หมู 40 กะดูกหมู 25ไข้อีก29 10ฟอง  แล้วก็นึกได้ว่า ผักอย่างเดียวมานต้องมีขนม  คิดว่าชอบทานไรแม่ชอบทานกล้วยบวชชีมั้งนะ ซื้อกล้วยเขียวที่ยังไม่สุกไป30 สองหวี  กะทิอีก2โล และอื่นๆๆอีกเกือบหมกตาง แต่ลืมไปว่าเดินมา หนักครับท่าน เหนื่อยโครตพอมาถึงนั่งพักสัก5นาที อะ+ +ซวยชิบน้ำปลามะมี เหอะๆๆออกอีกรอบ   เริ่มทำจากต้นหัวไชเท้ากะดูกหมู + + ใส่พวกผักต่างๆๆลงไปแครอด และอื่นๆๆต้มไปเรื่อยๆๆ  รอเวลาไป  ระหว่างรอก็ทำข้าวผัดไป  ผัดหมูไข่ ใส่ขาว + +ผิดพลาดไปนิดหุ้งข้าววะเต็มหม้อ เต็มกระทะ  เวรละแต่ช่างมานผัดไปเรื่อยๆๆปรุงรสก็อร่อยดีวะกรู  ทำไปกินไปอ่มละกรูเจริญ  พอทำเสร็จแย่ ชิบหากล้วยบวชชีนี่สิ  เคยเห็ยแม่ทำลองทำดูนั่งปลอกกล้วย ทำไมมานเยอะจิง2หวี เต็มกาละมังเลย  ล้างเสร็จก็ตั้งหม้อใหญ่ใส่หัวกะทิน้ำตาลเคียวไปจนมานเดือดก็ใส่กล้อย  อยากให้มานหอมเห็นมีใบเตยอยูในตู เลยม้วนๆๆใส่ไปอุอุ มันจขี้มิกกรู   บิดฝารอละรอ  สักเกือบ 20กว่านาทีกล้วยใช้ได้ปิดแก๊ซเอาลง  และตูก็ตักใส่จาน นึกขึ้นได้ข้าวผัดมานน่ามีไข่ดาวจะดูน่ากิน ข้างๆๆก็มีต้นหอมใส่แก้วไว้ ไม่รู้คิดไง อาหารตามสั่งนี่หว่าตูคลายๆๆเลย+ +  ก็นั่งรอไปจนเผลอหลับตื่นมาอีกที  ไม่เขาก็ หิวเค็กมาบอกว่าไง24ละนะ  แก่แล้วทำตัวให้โตๆๆขึ้นหน่อยละกานไงแม่ก็ไม่มีไรจะพูดก็เป็นห่วงเองหละ  กลับบ้านบ่อยๆๆก็ดี มานก็จิงที่แม่พูด  ไอ้เราก็เห็นงั้นไอ้เราก็เศร้านึกถึกว่ากว่าเราจะเกิดกว่าเราจะได้เป็นเราแม่ก็เหนื่อยหน้อ  จู่ๆๆน้ำตามานก็ไหน  ทำไมวะไหลมาได้แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไรไมแม่เป็นแม่เองเกิดมาเป็นลูกของแม่แม่ก็รักนะหละถึงจะ เข้าข้างน้องซะส่วนใหญ่เหอะ อีกอย่างเพราะน้องเป็นผู้หญิงเองเป็นผู้ชายแม่ถึงไม่ห่วงมากไง  เท่านั้นหละไอ้น้ำตาไหนหลายเกิดพิกัดอีก  สุดท้ายก็นั่งคิดข้าวกะแม่  นานทีปีหนนะครับนี่กิงข้าวกะแม่มะค่อยได้กินบ่อย  แต่แม่ก็บนนิดนึงเองจะทำกินซะสิบวานเลยหรอ+ + เยอะสุดๆๆๆก็จิง  แต่แม่ก็ยังบอกว่าเมื่อไหลจะหาเมีย เองเป็นตุ๊ดเป็นเกย์เปล่า [รีบตอบทันควันไม่ได้เป็น] เฮ้ยอานนี้ตอบยากก็อยากมีน้า  แต่หาไม่ได้  ทำไงได้อะ  ถ้าสมมุนน้ามีไคหลงผิดอุอุ  เดินมาบอกว่าชอบกระผม จะไม่ลังเลเลยครับได้เรามาเป็นแฟนกาน  เบื่อละตัวคนเดียว  มนุษย์หน้าคอมอะชีวิตอุทิศหน้าคอม  เปรียบได้เหมือนก้อนกรวดที่ไม่มีค่านั้นหละมันมะเหมือนกะก้อนเพรชพลอยที่ส่องแสง  อันนั้นเจิดจ้า  เพรชพลอยนะไคดูชมก็ชอบเพราะรูปลักษญ์สวยงามเด่งสง่า กรวดมันก็แค่สิ่งที่คนเยียบยำเท่านั้น    เฮ้ยยังไงก็คงต้องเป็นงี้ต่อไปละอะ 

สุดท้ายก็  ยังไงก็สู้ต่อไปกรวด ก็คือกรวด

     ก่อนนอนต้องตั้งนาฬิกาปลุกนะว่าตูต้องตื่นกี่โมง เหอะๆๆ ตั้งไว้ตี 4.20 ต้องตื่นนะกรู พอถึงเวลาอะตี4.20 ง่าเช้าแล้วแล้วก็นอนต่อบอกตัวเองอีก20นาทีละกานตี4เอง พอตื่นมาอีกอะตี5 ยังง่วงอยู่นอนต่อ สุดท้ายตื่นเกือบเวรกูจะทันไหมนี่ ออกไปก้นั่งรถเมล์เป็นไรที่ระทึกมากว่ากรูจะเอาตัวไปอัด รูไหนขอรถเมล์ บางวันเอนตัวบิดไปบิดมาเป็นตัว S  บางวัน ก็ทำตัวผอมรีบที่สุด บางวันแขนอยู่ทางขาอยู่อีกทางมันช่างสุด ยอด นอกจากนั้นระยะเวเวลานี่สินาน ชิบหาย  ตะคิวแดกขา ชาเป็นแถบๆๆ นันยังดีนะ ไอ้ที่เหี้ยสุดๆๆ ปวดขี้นี่สิทรมานชิบหายจะลงก็ลงไม่ได้จะยืนก็เดียวเบลก เดียวเบลก ขี้จะแตก แม้งสุดๆๆ นอกจากนั้น บางทียังเจอ พวกสารเคมี พ่อคูนแม่คูนแกเล่นใส่อย่างกับรถน้ำหอมคว่ำใส่ตัว ไอ้ที่หอมพอทำ ไอน้ำหอมกลิ่นอุตตะพิษ เหม็นชิบหาย จะพูดก็พุดไม่ได้จะด่ากรูก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครเพิ่งเจอบนรถ สุดๆๆจริงๆๆ  นอกจากนั้น ยังเจอพวกตัวสูงจักกะแร้เหม็นชิบหายตุจะตายเอา

บางทีเจอคนตดโอโหกาศไข่เน่า เศร้าจัยวะ  รถเมหรือรถไรวะนี่  เอนึกขึ้นได้ยังไม่หมดนอกจากนั้นพัดลมมันจะมีทำไมบางจุด  บางที่แม้งก็เสีย เหี้ยเอ้ย ร้อนชิบหาย  ไอ้เรามานก็คนดีเจอผู้หญิงเจอคนแก่ ลุกให้นั่งแย่ กว่าถึงแทบตาย   เข้าเรื่องต่อ พอต่อจากรถเมก็รถไฟฟ้าใต้ดิน ชิบหายเดินเข้าที่ตรวจแม้ร้องทุกวานมะรู้จะร้องห่าไรตรวจแม้งทุกวานในตัวก้ไม่มีไรนะ+ + พอถึง รถไฟใต้ดินแม้งก็เข้ามาอัดอีกละ ไอ้ที่ผมทำงานมันไปเกือบสุดสถานี้ ก็ต้องขึ้นไปบนตึกเหอะทำงานตึกdtac ทุกวานเข้างานก่อน08.30 เข้าช้าโดนขี้เส้นแดงหักเงินจนแน่ตูถ้าช้าเดียวจะไม่มีเงินตัดชุด กินข้าว  ทุกวานไส้แห้งเงินออกทีเป็นราชา  เวลาเลิกงาน05.30 เย็น ก็ต่อกลับแบบเดมทรมานอย่างเดิม ยิ่งช่วงนี้เด็กนักเรียนเปิดด้วยติดชิบหาย  กลับบ้านก็สลบสะไหลหลับกันพอที   แต่ไปที่บริษัทก็ดูแต่สาวdtac  น่ารักท้างน้านแต่จะคิดได้อย่างเดียวดูแต่ตาเท่านั้น  จะกินยังไม่มีเลย  จะหาแฟนสักคนก้อไม่รู้หาไงอีกเฮ้ยทำงานไปเรื่อยๆๆดีกว่า  แต่งานหน้าคงคอส  ผึ้งจดหมายกระผมได้ตัดชุดไว้แล้วไม่รู้จะดีป่าวน้า

โปรเจคน่าก็คงทรีนีตรี้ปลัด

อย่างให้แต่ไรก็คอมเม้นไว้ละกาน

edit @ 4 Jun 2009 16:00:27 by ซาอิ